Vendredi 30 avril 2010
5
30
/04
/Avr
/2010
17:13
"Demoram pas un pais, demoram una lenga" Cioran (romanés)
Mercredi 14 avril 2010
3
14
/04
/Avr
/2010
11:55
" Pensi que lo moment es vengut de vos dire çò qu'aprenguèri, de ne tirar una conclusion, non? E ben ma conclusion es que l'òdi es una salopariá! La vida es tròp corta per passar temps a aver l'òdi! Ne val pas la pena. Derek ditz totjorn qu'es plan d'acabar un dever per una citacion, ditz que qualqu'un a ja degut ne far una de las bonas, se podem pas faire melhor, tan val li manlevar clarament! Causiguèri aquesta e espèri que vos agradarà :
« Sèm pas enemics, mas amics! Devèm pas èsser enemics. E mai se la passion nos estrifa, deu pas brisar l'afeccion que nos liga. Las còrdas sensiblas de la memòria vibraràn tre que las tocaràn, rasonaràn al contacte de çò melhor en nautres. » '
Danièl Vinyard, American History X
Mardi 13 avril 2010
2
13
/04
/Avr
/2010
22:42
Happiness only real when shared. Le bonheur n'est réel que lorsqu'il est partagé. Lo bonur es real pas que partejat.
Tot çò que la mar pòt ofrir son aquelas boracas, e de temps en quora una sensacion de poder. Verai que, conéissi pas grand causa a la mar mas aqui en tou cas, es coma aquò. Et sabi tanben que dins la vida lo mai important es pas forçadament d'èsser fòrt mas de se sentir fòrt e de se metre a l'esfòrç al mens un còp dins la condicion umana la mai arcaica. Se confrontar tot sol a la natura avugle e sorda sens pas res per vos ajudar ; s'es pas que las vòstras mans e vòstre cap...
There is pleasure in the pathless
woods,
There is rapture on the lonely shore,
There is society where none intrudes,
By the deep sea and the music in its roar
I love not man the less, but Nature more.
Il est au sein des bois un charme
solitaire,
Un pur ravissement aux confins du désert,
Et de douces présences où nul ne s'aventure
Au bord de l'océan qui gronde et qui
murmure
Sans cesser d'aimer l'homme, j'adore la
Nature.
Lord
Byron.
"So many people live within unhappy circumstances and yet will not take the initiative to change their situation because they are conditioned to a life of security, conformity, and conservatism, all of which may appear to give one peace of mind, but in reality nothing is more dangerous to the adventurous spirit within a ma n than a secure future. The very basic core of a man's living spirit is his passion for adventure. The joy of life comes from our encounters with new experiences, and hence there is no greater joy than to have an endlessly changing horizon, for each day to have a new and different sun."
"Tan de gens vivan dins de circonstancias
malurosas e pr'amor prenan pas l'iniciativa de cambiar lor situacion perqué son condicionats per una vida de securetat, conformitat e conservatisme. Tot aquèo paréis lor balhar patz de l'esperit,
mas en realitat, pas res es mai dangeros per l'esperit aventurios present en l'òme qu'un avenidor tot traçat. Lo nogal dur d'un òme a l'esperit vivant es sa passion per l'aventura. La jòia de la
vida ven de nòstre rescontre amb d'experiéncias nòvas, e aladonc i a pas mai granda jòia que d'aver un orizon que cambia de longa, d'aver per cada jorn un solelh nòu e
diferent..."
Christopher McCandless
I now walk ... into the wild.
Mardi 13 avril 2010
2
13
/04
/Avr
/2010
22:17
Aqueste film me borrolèt tot simplament. N'aviái ausit parlat mas aviái pas jamai pres lo temps de m'emplonsar aquí dedins. Pasmens, tre los primièrs imatges, tre las primièras citacions, foguèri totalament desrabada. Lo scenariò es tirat d'una istòria vertadièra. Un jove diplomat Cristòfer McCandless, aquí jogat per Emile Hirsch, decidís de quitar sa dolce vita vòra de sos parents que li agradan gaire e de sa sòrre Carine. Ensaja d'amagar son identitat e se fai renommar Alexander Supertramp. Provesís a sos besonhs en trabalhant de còps pendent son periple. « Dels camps de blat de Dakota als flus tumultuoses de Coloradò, en passant per las communautats ipís de California, Cristòfer encontrarà de personatges nauts en color ». Li faràn totes una plaça dins lor vida, mas Cristòfer ne'n vòl pas. Son sol objectiu es Alaskà. Un còp sus plaça, va viure una verdièra aventura en plena natura, de prene un vièlh carri abandonat coma barraca de fortuna. Los meses passan, la solituda ganha e la mendre error pardona pas...
Cossí far çò melhor? Los paisatges son magnifics, la musica es embreissanta e aqueste sòmi. Aqueste pantais de partir, de daissar darrièr se tot aquel mond. Aquel film es prenant, emplen d'emocions. Realisat per Sean Penn en 2007, Into the Wild es l'adaptacion cinematografica de Voyage au bout de la solitude, un libre escrich per Jon Krakauer en 1996. Lo mòde naratiu alterna amb abilitat flash-back e retorn sul present. Es un film de veire lèu lèu per los que l'an pas encara vist.
Mardi 13 avril 2010
2
13
/04
/Avr
/2010
17:43
Anèri veire lo fraire dins sa montanha. Passèri una setmaneta a l'eski. Ai plan aprofechat del solelh, dels darrièrs flocons de nèu, de festejar, de rescontrar de mond. Mon fraire es lo qu'èra a l'iscla de la Reunion. Puèi virèt directament faire la sason d'ivèrn a Corchevel. Me fa plan aprofechar lo tipe.
E mai, ai agut d'astre que i avia vertadièrament bèl temps!!
Se ditz « Corchevel, fant de puta, te'n fagas pas tu! As pas causit l'estacion la mai pichona... E mai i a pas que de borgeses ailà ». Rai, faire una mièja jornada d'eski aquò val 50€... !! Vos pòdi dire qu'aquò fa mal al cuol! Anar beure un còp es pas forçadament mai car. Cal aver los bons endreches amb lo bon ambient montanhard. Puèi, sias totjorn a rescontrar de mond! A ieu, m'agrada. Benlèu que farai una sason coma aquò ieu tanben. Quand los vesi totes, me demandi cossi fan per se pintar lo morre coma aquèo cada jorn, puèi anar trabalhar, aprofechar de son temps de pausar dins lo tantost per anar eskiar, tornar al trabalh puèi acabar dins un bar.. Aquò pendent de meses, mas quin ambient de caluc!! Ai fach lo repais de fin de sason amb mon fraire e sos colègas e francament èra tarrible!! :) Si que non se ditz tanben « Bondieu, mas i a pas que de celebritats ailà. ». Hmm.. Ieu, la soleta persona qu'ai vist èra Brian Jobèrt per una de sas demonstracions, mas èra un espectacle que, soi pas tombada coma aquò sus el. E si que non, vertat qu'ai simpatisat amb « miss meteò de M6 », Laurença.
Aprèp que dire.... Es pas solament aquel pais de rics. Se ditz, se ditz, mas cal conéisser. E mai es pas amb mos dos o tres còps per an que mònti que pòdi parlar. De tot biais, fa de ben de partir un pauc prene l'aire. De caminar dins aqueles grands ermasses blancs. Mai, aqueste còp poguèri demorar mai de temps... Mercé (o pas) a la cauma dels trins passèri mai de temps que previst.
Presentacion
- : Sòmi...
-
- : Culture
- : Rescontres ; Filmas ; Afichas- Imatges ; Fotòs de viatges; Emissions de radiò ; Articles de premsa ; Charadissa diversas ; Anecdòtas ; Concerts ; Fichas tradicionnalas (contes, recetas, jòcs...) ; Luòcs que fan somiar ; de causas e d'autras...
- Partager ce blog
- Retour à la page d'accueil
- Contact
Articles récents
Calendièr
| Mai 2012 | ||||||||||
| L | M | M | J | V | S | D | ||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |||||
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | ||||
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | ||||
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | ||||
| 28 | 29 | 30 | 31 | |||||||
|
||||||||||